Hieronder volgt een beschrijving van de holes volgens het masterplan. Van 21 augustus 2017 tot augustus 2018 wordt een aangepaste baan gespeeld, waarbij hole 1 en 2 alleen maar als par 5 worden gespeeld en hole 5 is ingekort. 

Klik hier voor de actuele plattegrond en scorekaart.

 

Hole 1/10

Wit par 4 410 meter/par 4 410 meter

Geel par 5 425/par 4 410

Blauw par 5 425/par 4365 

Rood par 5 410/par 4 365

Deze par 4 uit 1935 van Colt Alison & Morrison is in 2014 gerestaureerd onder leiding van architect Frank Pont. Sindsdien is de hole op de eerste negen een par 5 (met een tee pal tegen het terras aan) en op de back nine een par 4 (als par 4 is de hole net zo lang als in 1935). Als par 5 is de hole relatief makkelijk, als par 4 moeilijk, mede omdat er meestal tegenwind is. De fairway van de openingshole is heel breed maar voor extra rol en een vlakke ligging moet de afslag naar de linkerkant van de fairway geslagen worden. De fairwaybunker is alleen een probleem voor longhitters. Met de vlag achter de greenside bunker wordt de hole een stuk moeilijker, dus bogeyspelers moeten de tweede slag rechts op de fairway plaatsen. Afstandscontrole bij de approach is belangrijk, de green helt naar achter en achter de green is water.

Wit: Zowel op de eerste negen als de tweede negen wordt de hole gespeeld als een lange par 4 van ruim 400 meter.

Hole 2/11

Wit par 5 457 meter/par 5 457 meter

Geel par 4 400/par 5 457

Blauw par 4 341/par 5 440

Rood par 4 341/par 5 400

Deze flauwe dogleg naar links is ook een hole uit 1935 van Colt Alison & Morrison en deze hole is in 2013 gerestaureerd. Op de front nine is de hole een lange par 4 (net zo lang als in 1935), op de tweede negen is de hole een par 5 (met verhoogde tees aangelegd op een voormalige spoordijk). Op deze dogleg naar links loopt een afslag te veel op rechts slecht af, de bal eindigt in de bomen of het water. Longhitters moeten een goede lijn kiezen als ze de hole als par 4 spelen. Een ideale drive carriet de heuvel die precies op 200 meter van de green ligt, maar hierachter wachten verschillende bunkers de bal op. De green is voor de meeste spelers niet in twee te halen. Het is dus zaak de fairway te volgen en de derde slag goed uit te voeren. De greenside bunker ligt zo “streng” voor de green dat velen hier met slag 3 nog in de fout gaat. Extra spanning geeft het terras van het clubhuis, waar medegolfers je verrichtingen nauwlettend gadeslaan.

Wit: Zowel op de eerste negen als de tweede negen wordt de hole gespeeld als een par 5 van ruim 457 meter


Hole 3/12

par 4

Wit 352 meter/352 meter

Geel 278/317

Blauw 278/317

Rood 278/278

Vanaf de gele en blauwe tees is deze hole op de eerste negen korter (278 meter) dan op de tweede negen (317 meter). De hole ligt op een voormalige rangeerspoordijk – en is smal. Precisie bij de afslag is hier veel belangrijker dan lengte. Hoe verder je slaat, hoe breder het wordt, maar een scheve slag naar links wordt hard afgestraft (water of out of bounds) en een slice eindigt in het water of op de verkeerde fairway. Een veilige approach is een slag die eindigt op de voorkant van de door Frank Pont ontworpen green, maar hierbij loert een ander risico: een greenside bunker rechts voor de green. De dijk werd in 1990 bij de golfbaan betrokken. Van 1990 tot 2013 speelde de hole (een ontwerp van Gerard Jol) in de richting van de Arena. Sindsdien wordt de andere kant opgespeeld, omwille van een betere routing (aansluiting van de holes).


Hole 4/13

par 3

Wit, geel, blauw, rood: 103/103

Deze korte par 3 is een ontwerp van Frank Pont en in 2013 geopend. De green – diep maar niet breed – ligt op een dijk waar vroeger een rangeerspoor was. Hou rekening met de harde wind in dit deel van de baan. Met een bal die te kort of te lang is kom je meestal nog goed weg, maar een bal die te veel naar links of rechts draait, eindigt in het water.


Hole 5/14

par 4

Wit, geel 340/340

Blauw 340/293

Rood 293/293

Deze hole uit 1935 van Colt Alison & Morrison is in 2006 aangepast door Frank Pont. Vroeger was het een dogleg naar links*, nu is het een dogleg naar rechts. De nieuwe green wordt beschermd door drie bunkers. De eerste twee liggen verder weg van de green dan het lijkt, de derde bunker ligt er wel pal voor. De fairway is breed maar de ideale drive eindigt links op het korte gras, dan zijn bij de tweede slag de bunkers niet in spel en par-kansen ruimschoots aanwezig. Longhitters moeten echter oppassen dat ze niet in de vijver op links slaan. Let bij je approach op de wind, die speelt een raar spel rondom deze green pal naast het spoorwegviaduct.


Hole 6/15

par 4

Wit, geel, blauw: 250/250

Rood: 219/219

De Road Hole van AOC (vlak voor de green loopt het Zwarte Laantje) is voor sommigen een “reachable par 4”. Wie de green niet haalt moet zijn afslag midden fairway slaan, dan heb je bij de approach geen last van de greenside bunkers. Links dreigt het spoorwegviaduct, rechts een nieuwe waterpartij die in 2015 is aangelegd om de waterhuishouding van de baan te verbeteren. De par 4, een ontwerp van Frank Pont, speelt sinds 2014 in de richting van het clubhuis. Van 2005 tot 2014 werd de andere kant opgespeeld.

Hole 6 is even teruglopen, pas op voor afslagen van tee 6!


Hole 7/16
 

par 3

Wit, geel, blauw, rood: 109/109

Vroeger werd deze green aangespeeld vanaf de tees van hole 5, sinds de baanaanpassingen van Frank Pont in 2006 is dit de green van een par 3. Vanaf de Utrechtboog aangespeeld is de kleine green uit 1935 breed maar niet diep. De clubkeuze is dus cruciaal, mede omdat er een bunker voor het linkerdeel van de green ligt. De veilige weg is een slag naar de rechter helft van de green. Op deze oude green ligt de bal in het algemeen sneller stil dan op de andere greens.


Hole 8/17

par 4

Wit, geel, blauw, rood: 260/260

Een hole uit 1935 van Colt Alison & Morrison, maar iets korter dan toen. De fairway van de dogleg naar links is breed maar sinds 2006 ligt er een roughheuvel middenop, zo’n 180 meter van de tee. Dit is een van de makkelijkste holes van AOC, maar de roughheuvel dwingt een speler keuzes te maken. Voor longhitters is de hole een uitdaging want zij kunnen de heuvel carryen en de green bereiken, en dan wacht een birdie of zelfs een eagle. Maar een verre hook of slice kan leiden tot bogeys of erger. Een veilige strategie (een ijzer of hybride van de tee) levert veel makkelijker een par of birdie op. Men moet er dan wel voor waken de approach niet te lang te slaan, want achter de green is weinig ruimte.


Hole 9/18

par 5

Wit 482/482

Geel 461/461

Blauw 461/420

Rood 420/420

Deze hole uit 1935, in 2015-2016 gerestaureerd, was oorspronkelijk een par 4 maar is rond de eeuwwisseling verlengd en sindsdien een par 5. De fairway van deze lange par 5 is vooral smal waar de meeste drives eindigen, bij de eerste populier rechts. De tweede slag moet zo veel mogelijk links op de fairway geplaatst worden, maar daar dreigt een grote waterpartij. De bal bijt moeilijk op de verhoogde green en er liggen drie bunkers omheen die bijna alle missers opvangen.


De reservehole/oefenhole

par 3

Wit, geel, blauw, rood: 104/104

Deze par 3, een ontwerp van Gerard Jol en aangelegd in 1990, is de reservehole van Amsterdam Old Course. De reservehole wordt normaal niet gespeeld. De hole is kort maar er zijn allerlei problemen: een bunker op links, water op links en bomen op rechts. De kunst is ontcijferen wat de (dwarrel)wind tussen en boven de bomen doet en dan de juiste club kiezen.