|
De nijlgans, 2008
Bron: De Volkskrant
Auteur: Jean-Pierre Geelen
zaterdag 19 juli 2008
Ook op Amsterdam Old Course zitten veel nijlganzen (in het voorjaar van 2008 een stel ouders met zeven jongen). De meningen of je ze wel of niet wilt hebben zijn verdeeld. Vandaar dit artikel uit De Volkskrant.
De nijlgans
Wat? Nijlgans (Alopochen aegyptiacus)
Waar? Bij water en weiland door het hele land
Wanneer? Het gehele jaar
Kenmerken?Bontgekleurde vogel die luid van zich doet spreken
Groot? Rond de 70 centimeter
Niet vergast, wel verguisd: de Nijlgans. Een bikkelharde exoot die van geen wijken wil weten. Jean-Pierre Geelen over een vreemde eend in de bijt, die profiteert van onze overvloed aan lekker groen gras.
Ganzen vergast op Texel. Buizerds vallen wandelaars in Zeewolde aan. Chemische bedrijven in de Rotterdamse haven mogen agressieve meeuwen verstoren en hun eieren vertrappen. Haviken vreten de laatste korhoenders op – sommige vogels vliegen met beide vleugels het verdomhoekje in.
Niet vergast, wel verguisd: de Nijlgans. Het is de moslim onder de gastarbeiders, afkomstig uit het gebied rond de Nijl. Zoals de meeste ‘exoten’ belandde hij hier na een ontsnapping in de jaren zestig. De immigrant wil van geen terugkeerprojecten weten. Onderwijl profiteert hij van onze riante voorzieningen: door (over)bemesting bulkt Nederland van het gras, waar trouwens álle ganzen hun voordeel mee doen.
Koren op de molen van rechtse kwakers. Drie jaar geleden bestond Michiel Smit nog, een ‘Nieuw-Rechtse’ politicus die propaganda voerde over de rug van de vreemdeling. De Nijlgans was volgens hem een ware plaag geworden, die te vuur en te zwaard bevochten moest worden: ‘Jagers verdienen onze steun in het verdedigen van onze eigen dieren tegen deze Nijlganzen’, schreef hij.
Dat vinden jagers ook. Een schot hagel is hun niet genoeg voor dit ‘fijn wildbraad’: ‘Het zijn harde vogels, met een zeer dicht verenpak. Eigenlijk is het enige goede schot een kopschot’, schrijven ze op websites. Zij zien de vreemde eend in de bijt aan voor een wolf in schaapskleren. De gans zou nesten van roof- en watervogels bezetten, zelfs de kuikens van andere eenden met de poten verdrinken, maar dat wordt door minder militante liefhebbers betwijfeld.
Zijn afkomst duidt op grote families. En dat blijkt ook. zijn nu eenmaal traditie met zijn afkomst. Al vroeg in het jaar zie je ze zwemmen met vijf tot tien jongen. De ouders beschermen hen met harde hand, reden waarom vele overleven. Ondanks hun exotische wortels overleven ze in Nederland de strengste winters, voorzover die nog bestaan. Getuigen zagen kuikens uit een boom van twintig meter hoogte kukelen. Geen centje pijn.
Geen zorgen, jagermannen: onderzoek toont aan dat de moslimisering van de vogelwereld al over zijn piek heen is; het aantal broedgevallen neemt iets af.
Toegegeven: mooi kun je deze fors uitgevallen eend niet noemen, maar wat is smaak? Zijn verenkleed is een bonte mengelmoes van roestbruin, donkergroen, zwart, grijs en een witte vleugelvlek, op stevige modderpoten van diep rozerood. De bruine lap om zijn oog geeft hem iets van een bandiet. Een echte sloddervos: de vleugels zijn soms ronduit rafelig met dwars uitgestoken veren.
Iets meer bescheidenheid en beter gedrag zouden zijn integratie versoepelen: de fundamentalistische bezieling waarmee hij nu zijn omgeving meermaals per dag aanroept, wekt enkel afkeer. Andere ganzen kunnen er ook wat van, maar het gegak van de Nijlgans lijkt getoeter uit een varkensstal.
Huiswerk voor deze week. Leer: het zijn kutgansjes, maar wel ónze kutgansjes.
|
